Vrijwilliger aan het woord

 

 

 

Iedere maand laten we één van onze vrijwilligers aan het woord. Lees meer over hun diepe dromen, magische momenten en ontdek waarom deze persoon zo verslaafd werd aan Bloemenstad! Wil jij ook graag iemand interviewen of zelf geïnterviewd worden? Mail ons als de bliksem via info@bloemenstad.be

 

'Naar de Lokerse Feesten met D4!'

 

Kan je je kort even voorstellen?
Ik ben Marthe Geeroms. Ik ben 18 jaar en ben een student aan universiteit gent. 

Wanneer en hoe heb je Bloemenstad leren kennen?
Ik ben begonnen bij bloemenstad nadat enkele promotoren Bloemenstad kwamen voor stellen in mijn secundaire school, Sint-Paulus. Ik deed BAVO en zo ben ik enthousiast begonnen aan mijn eerste kamp in Bloemenstad!

Wat heeft je overtuigd om mee te gaan op basisvorming?
Wat mij overtuigde om mij in te schrijven voor de basisvorming was dat mensen met een beperking volledig onbekend terrein was. Dat je al op de vormingsweek zelf in contact kwam met hen heeft me helemaal overtuigd! Ik wou meteen weten of dit vrijwilligerswerk iets voor mij was.

Welke activiteiten van Bloemenstad heb je achter de rug en welke springt er voor jou uit? Waarom?
Mijn eerste echte bloemenstad ervaring (na BAVO) was C-weekend. Daar begon ik met bibberende knieën aan omdat ik echt niet wist hoe het ging zijn. Ik ben aan het weekend begonnen door mee te gaan met het busje naar de locatie. Toekomen samen met de gasten en het weekend samen met hen beleven was heel leerrijk!

Wat was voor jou de zotste activiteit/kamp en wil je graag opnieuw beleven? Waarom?
De activiteit die er voor mij uitsprong was de Lokerse feesten met onze D4 gasten. Ik vond het zo leuk dat we met deze mensen toch naar een festival konden, welleswaar aangepast aan mensen met een beperking, maar ik denk dat zowel gasten als moni’s zich daar echt hebben geamuseerd. Ik zou het zo nog een keer doen! Onze gasten meenemen op verplaatsing vind ik persoonlijk in het algemeen wel leuk! Al is het gewoon naar de winkel gaan en terug.

Omschrijf de basisvorming van Bloemenstad in 3 woorden!
BAVO in 3 woorden: open minded, leerrijk, horizon verbredend

Welke sessie van de basisvorming was voor jou een ultieme topper?
Voor mij waren de avonden waar je zelf een activiteit kon kiezen echt heel leuk! Zo heb ik mij eens heel impulsief ‘ingeschreven’ bij de sessie acteren op improvisatie. Ik bakte er helemaal niets van, maar ik heb wel goed gelachen!

Wat vond je van de basisvorming? Welk moment zal je niet snel vergeten?
Ik vind de basisvorming een week die ik in het algemeen niet snel zal vergeten! De leukste momenten vond ik de fuifjes ’s avonds! Gewoon zot doen, jezelf zijn, iedereen leren kennen… zalig!

Waar kijk je naar uit voor het komende Bloemenstadjaar?
Ik wil super graag EXPERT eens meedoen! Ik kijk er echt naar uit om nog meer te weten te komen, hoe kan ik het beter doen, waar moet ik aan werken/ op letten… en uiteraard de zomer!!

Heeft Bloemenstad jouw verder leven beïnvloed? Zo ja, hoe?
Bloemenstad heeft zeker mijn leven veranderd! Alle vrienden, jezelf leren kennen en tegenkomen! Vooral heeft Bloemenstad mijn levensvisie verruimd en ook wel wat gestuurd. Ik had wel al een toekomst visie, maar ik heb die door bloemenstad toch lichtjes gewijzigd! Vroeger wou ik de wereld rondtrekken als kinesist, maar mijn ‘passie’ voor mensen met een beperking zou ik heel hard missen. Ik zou graag een kinesist zijn die de fysieke beperkingen van mensen met een mentale beperking aanpakt en op die manier hun leven comfortabel maakt.

Nog iets dat je graag aan de lezers van de infoflash wil meegeven?
Als laatste nog dit: wees welkom en geniet!! :D

 

Bedankt voor dit interview Marthe!

 

 

 

"Het is alsof er iets magisch gebeurt"

Deze keer komen we meer te weten over Tine De Lombaert haar ervaringen in Bloemenstad. Tine is een vaste waarde in de keukenploeg en is onze promotor op Sint-Paulus in Gent. Lees hieronder het interview met Tine!

 

Kan je je kort even voorstellen?
Ik ben Tine De Lombaert, leerkracht Engels en Nederlands op het Sint-Paulusinstituut in Gent. Ik woon in Wetteren, heb een man en een vrolijke tweeling van bijna 5 jaar in huis rondlopen.

 

Wanneer en hoe heb je Bloemenstad leren kennen?
Ik heb Bloemenstad leren kennen toen ik net aan de slag was op Sint-Paulus. Ik zag een affiche hangen in de refter en die trok meteen mijn aandacht. Dit vooral omdat ik zelf als jongere kampen begeleidde met mensen met een beperking (bij Kazou). Dit heb ik bijzonder graag gedaan! Net zoals ik de monitoren van Bloemenstad steeds hoor verkondigen tijdens de promo voor de Bavo op school, waren die kampen niet alleen superleuk, maar leerde ik mezelf ook veel beter kennen. Kortom, die ervaringen hebben mij sterk gevormd. Bovendien beteken je als monitor zo ongelofelijk veel voor de vakantiegangers dat ik het als mijn morele plicht voelde om ook op Sint-Paulus de leerlingen te overtuigen om zich te engageren voor dit nobele doel. Toen een toenmalig directielid mij vroeg om promotor te worden, was ik meteen verkocht.

 

Je bent een vaste waarde binnen de ploeg keukenvrijwilligers. Wat overtuigt jou om je te engageren als keukenvrijwilliger? Waarom ga je iedere zomer mee op kamp?
Eigenlijk om dezelfde reden waarom ik vroeger meeging als moni op kamp. Het is zo ongelofelijk belangrijk dat de gasten op kamp kunnen gaan, en daarvoor zijn er moni’s en kookploegen nodig. En als je bovendien merkt dat de gasten de tijd van hun leven beleven, dan maakt dat je dag en je vakantieweek compleet, als moni én als keukenvrijwilliger.


Wat is je favoriete taak binnen de keukenploeg op kamp?
Ik heb niet echt een favoriete taak, al moet ik eerlijkheidshave toegeven dat ik liever in de kookpotten roer dan achter de afwas sta. Meestal word ik ingezet om voor de vegetariërs iets te voorzien, dus is het wel fijn om daar wat mijn ding mee te kunnen doen,  maar voor de rest help ik overal waar nodig. Ik word eigenlijk gewoon al blij om samen met een team een heerlijke maaltijd op tafel te krijgen, onafgezien van wat ik er ook aan bijgedragen heb.

 

Wat is volgens jou het ultieme kampgerecht?
Moeilijk om te zeggen! Ik zou kunnen zeggen: frietjes met stoofvlees, omdat dat nu eenmaal de  klassieker bij uitstek is, zeker als ik zie hoe de chef-kok van het stoofvlees (ieder zijn specialiteit ;-))  met liefde dat vlees bereidt. Maar zelf geen vleeseter zijnde, hou ik het op iets wat voor mij persoonlijk én voor de gasten ook steeds een succesnummer is, namelijk spaghetti (bolognaise en uiteraard de vegetarische variant!). Succes gegarandeerd!


Naast keukenvrijwilliger ben je ook promotor voor Bloemenstad. Op welke school ben je promotor en hoe pak je dat aan? Wat is jouw strategie?
Ik ben promotor op het Sint-Paulusinstituut in Gent. Ik probeer vooral de ‘leerling naar leerling’-strategie. Ik ga ervan uit dat je als leerkracht, hoe jong van geest je ook mag zijn, nooit zo overtuigend overkomt als een medeleerling. Toen ik een aantal jaren geleden de eerste leerling zover had gekregen om de stap te zetten, heb ik haar het jaar nadien meteen mee op het sleeptouw genomen, en ondertussen kan ik toch steeds rekenen op een mooie delegatie leerlingen (van het 6e jaar) en oud-leerlingen. Om de presentatie toch ook overzichtelijk te houden, roep ik soms de hulp in van Hilke want leerlingen kunnen soms in al hun enthousiasme hun publiek overdonderen en raken zo de draad wat kwijt. Uiteraard zijn de (oud-)leerlingen een enorme meerwaarde, en zijn zij diegenen die de volgende delegatie warm maakt voor Bloemenstad! Ik zit er (bijna) voor niets tussen. Het enige wat ik doe, behalve het organiseren van de promotour, is mijn leerlingen in het 5e jaar blijven herinneren aan Bloemenstad en hen bestoken met de vraag of ze zich al ingeschreven hebben voor de Bavo ;-)!

 

Welke rol speelt de basisvorming en Bloemenstad voor je leerlingen en hoe merk je dat op school?
Ik heb het tijdens de promotours in de klassen al verschillende keren gezegd, maar de Basisvorming doet iets met de leerlingen. Wat precies, weet ik niet. Het is alsof er iets magisch gebeurt, waardoor ze helemaal betoverd worden door Bloemenstad!


Omschrijf de basisvorming van Bloemenstad in 3 woorden!
Magisch, hartverwarmend en verrijkend!

 

Wat wens je Bloemenstad en de vrijwilligers toe?
Ik wens dat iedereen het beste van zichzelf kan blijven geven op talloze kampen en vakanties, dat iedereen zijn plaatsje vindt in Bloemenstad en dat ze deze mooie ervaringen kunnen meenemen voor de rest van hun leven!

 

Dankjewel voor dit interview Tine! Hieronder een leuke foto van een aantal jaren geleden op kamp in Diksmuide. 

 

 

"Ooit gaan we naar de bergen!"

Deze maand laten we Iben Verstuyf aan het woord. Iben is ondertussen een vertrouwd gezicht op kamp in week 7. Maar hoe kwam Iben in Bloemenstad terecht, wat betekent Bloemenstad voor hem en wat wil hij in hemelsnaam in de bergen gaan zoeken? Kom het hieronder te weten!

 

Wanneer en hoe ben je in Bloemenstad terecht gekomen en wat was je eerste indruk?
Mijn eerste Bloemenstadweken waren in de zomer van 2013. Ik had me ingeschreven voor 1 weekje, week 2 met onze volwassenen van E. Toen ik thuiskwam vond ik het zo leuk dat ik me diezelfde zomer nog voor 2 extra weken inschreef! 1 week met B2 en 1 week met D4. De nieuwsgierigheid was gewekt en ik ben blijven terugkomen. Voor de kampweken had ik in december 2012 al een heel mooie BAsisVOrming gedaan. Toen is het dus eigenlijk écht begonnen.

Heeft Bloemenstad je verder leven beïnvloed?
Absoluut! Binnen Bloemenstad wordt dit wel vaker gezegd, maar daarbuiten vinden mensen dat toch vrij straf om te horen. Bloemenstad heeft mij een groot stuk gemaakt wie ik vandaag de dag ben.
Laat mij het even zo zeggen; We gaan op kamp met allemaal jonge mensen. Jonge vrijwilligers. Iedereen heeft zijn eigen karakter, eigen sterke en zwakke punten. Iedereen is op zoek, op die leeftijd, om zichzelf ergens een plaatsje te geven. We worden allemaal volwassen, we willen allemaal ergens bijhoren. Als je op zo’n leeftijd in contact komt met onze gasten, met hun unieke specifieke moeilijkheden die soms toch zo goed op de onze lijken, dan leren die jonge vrijwilligers naar binnen kijken. Ze leren dingen naar waarde achten en ze leren vergeven en samenwerken. Als ik zie hoe mensen toekomen in Bloemenstad en hoe ze groeien doorheen de jaren, dan durf ik met recht en rede zeggen dat dit mijn en het leven van andere monitoren zeker heeft beïnvloed!


Wat zou je heel erg graag eens met Bloemenstad willen doen? Wat is je ultieme droom?
Dit is dan puur vanuit mijn eigen hobby’s en interesses, maar ooit gaan we naar de bergen! Voor mij zijn er weinig plaatsen zo adembenemend en puur als de bergen. Het zou fantastisch zijn om onze gasten ook die kans te geven om dit te ontdekken.

Over welk Bloemenstadmoment vertel je binnen 10 jaar nog verhalen?
Heel moeilijk te zeggen. Doorheen een kampweek beleef je zoveel dat ik het zeker moeilijk vind om er eentje uit te kiezen…

Welke sessie op BAVO, EXPERT of een andere Bloemenstadvorming is jou het meeste bijgebleven en waarom?
Vorig jaar gaf Didier een sessie op EXPERT. Aangezien dit zo mooi aansloot bij onze werking en zo hanteerbaar was, is deze me tot nu nog altijd bijgebleven. Bewegingsexpressie op mijn BAVO is me ook zeker bijgebleven. Ik dacht toen: “Al die energie, zo druk. Dit kan ik nooit aan!” .

Welk kamp of activiteit was voor jou bijzonder? Waarom?
Mijn eerste week B2 was heel speciaal. Het was misschien een van mijn moeilijkste weken ooit, maar achteraf gezien ben ik sindsdien ‘verliefd geworden’ op die gasten. Ik ben die groep blijven doen. Wat een schatjes zijn het toch!

Waar kijk je naar uit voor ’t komende jaar?
Doorheen het jaar ben ik niet zo actief wegens tijdgebrek vooral. Elke keer kijk ik weer uit naar BAVO en de zomer uiteraard. Welke week ik deze zomer zal doen is nog niet helemaal duidelijk, maar ik kijk er hoe dan ook naar uit!

Wat kan je iedereen aanraden?
Of het nu met Bloemenstad is of een andere organisatie, ga eens op stap met kwetsbare personen in onze samenleving. Ervaar zelf wat dat met je doet. Voor iedereen is dat anders, en je moet er iets uniek en niet verwoordbaar uithalen. Zo een mensen hebben we meer nodig, vind ik. En wat een geluk, zo’n mensen vinden we bij Bloemenstad!
 

Bedankt Iben! Hieronder nog een aantal foto's van de afgelopen jaren...

 

 

 

 

Infoflash september 2017 extra

Een nieuwe infoflash, een nieuwe getuigenis van een vrijwilliger. Deze keer vertelt Evelien De Cock over haar ervaringen in Bloemenstad en waar zij nog van droomt en naar uitkijkt. Lees snel verder! 

 

Wanneer en hoe ben je in Bloemenstad terecht gekomen en wat was je eerste indruk?

In de zomer van 2006 deed ik mijn eerste Bloemenstadkamp. Ik was er terecht gekomen via mijn leerkracht wiskunde en informatica. ze bleek de zus van Didier te zijn en toen was er een groot tekort aan monitoren binnen Bloemenstad. Toen kwam dus de vraag of ik het niet zou zien zitten een weekje met Bloemenstad mee te gaan op kamp. Vol goede moed en met de interpretatie dat het een kamp zoals bij de Chiro zou worden kreeg ik de eerste dagen van de kampweek al gauw een koude douche. Het was helemaal niet zoals ik me had voorgesteld, helemaal niet te vergelijken met een jaarlijks Chirokamp of wat dan ook. Na enkele dagen zag ik het niet meer zitten, maar toen was Toon die week op bezoek en plukte mij uit de groep. Die dag is voor mij de knop omgedraaid. Hij maakte mij duidelijk wat Bloemenstad was en wie de jongeren waren waarmee ik plots te maken kreeg op kamp. Vanaf die dag is bij mij het grote overheersende gevoel van naar huis te willen en nooit meer terug te keren naar Bloemenstad gekeerd naar een vereniging waar ik jaar na jaar opnieuw naartoe trok en van betekenis werd voor mij.


Heeft Bloemenstad je verder leven beïnvloed?

Ja. Ik ben in Bloemenstad vaak mezelf tegen gekomen waardoor je jezelf beter leert kennen. Doorheen de jaren heb ik een mening leren vormen, feedback leren krijgen en geven. mezelf leren inschatten, leren communiceren en nog zoveel meer.  Ook in mijn werk kan ik zaken die ik in Bloemenstad leerde inzetten en is dit een grote meerwaarde.


Wat zou je heel erg graag eens met Bloemenstad willen doen of wat zou je nog eens opnieuw willen doen?

Als ik luidop mag dromen zonder na te denken - of het überhaupt mogelijk kan zijn - dan zou ik zeer graag naar het buitenland trekken. Samen met enkele jongeren en wat monitoren met de rugzak en tent naar Zuid-Frankrijk bijvoorbeeld. Of met een kleine groep een huisje huren in het buitenland: Spanje of Italië en daar een fantastische week samen beleven... Dat lijkt mij super om te kunnen doen. Een soort themakamp maar dan in het buitenland!


Over welk Bloemenstadmoment vertel je binnen 10 jaar nog verhalen?

Als mensen mij vragen naar specifieke momenten in Bloemenstad vind ik het heel moeilijk om er één uit te pikken. Ik kan over Bloemenstad heel wat dingen vertellen en heel wat momenten bovenhalen en denk dat dit binnen 10 jaar nog steeds zo zal zijn. Voor mij persoonlijk zijn er ook verschillende verhalen. Er zijn de verhalen van Diksmuide, die van Wachtebeke en die van Maria-Aalter. Ik zal vooral blijven vertellen dat ik altijd versteld heb gestaan en nog steeds versteld sta dat we 7 weken kamp (intussen nog meer met de themakampen erbij) telkens tot een goed einde kunnen brengen met monitoren die zich hiervoor vrijwillig blijven engageren. Dat blijf ik iets ongelooflijks en bewonderenswaardig vinden.

    
Bij welk verhaal krijg je instant opnieuw de slappe lach als je eraan terugdenkt?

Het moment is er eentje uit week 5, al vele zomers geleden. Toen was onze kampplaats nog in Diksmuide gevestigd. Er was een overkoepelende activiteit. Het was een ongelooflijke warme dag en de overkoepelende zou in het teken van water staan. Uiteraard dolle pret, er werd toen op het dak gekropen en de emmers water vlogen bij diegene die beneden stonden om de oren. Intussen maakte men er op de koer een sport van om iedereen in het zwembad te gooien! Willen of niet iedereen moest eraan geloven. Er was toen ook een jongere op kamp die bij hoog en bij laag beweerde dat het niet zou lukken hem erin te krijgen. Zijn gezicht was dan ook fantastisch wanneer het moment er toch was dat we met een hele groep monitoren hem hebben opgepakt en het water hebben in gekegeld. Dat was echt een hilarisch moment!


Welk kamp of activiteit was voor jou bijzonder? Waarom?

Voor mij zal mijn eerste kampweek altijd bijzonder blijven. Omdat ik daar zo hard het contrast heb gevoeld tussen weg willen en nooit meer terug te keren en Bloemenstad als organisatie niet meer te willen lossen.

Afgelopen jaar gingen we met B3 op vierdaagse fietstocht. Ik weet nog toen we op MFC Sint-Jozef verzamelden met de monitoren en gasten dat we met enkelen zeiden "amai waar zijn we aan begonnen". Maar ik zou het onmiddellijk opnieuw doen. Het was een fantastisch leuke ervaring. Zowel gasten als monitoren vonden het super. We trokken van de ene plaats naar de andere om te overnachten. Nooit gedacht op voorhand dat alles zo vlot zou verlopen. Het was de eerste keer dat we zoiets deden met Bloemenstad, maar voor mij was het een unieke ervaring. Eentje om zeker nog eens opnieuw te doen!


Waar kijk je naar uit voor ’t komende jaar?

Ik ben enorm benieuwd hoe vol het komende jaar weer zal zitten. Ik sta er van versteld in welke flow Bloemenstad de afgelopen jaren zit. Ik ben dan ook telkens verbaasd wanneer ik de jaarkalender zie liggen en vraag me dan af: 'Gaat het lukken om alle weekends vol te krijgen met monitoren, zijn er voldoende monitoren die mee willen op kamp?'.

Een fantastisch gegeven sinds afgelopen zomer vind ik dat de themakampen van de grond zijn gekomen. Ik kijk nu al uit naar hoe die themakampen, weekends en activiteiten het komende jaar zullen ingevuld worden.

 

Wat wil je de lezers van deze rubriek nog vertellen over jouw ervaring of over Bloemenstad?

Bloemenstad is voor mij niet gewoon zomaar vrijwilligerswerk. Het is een organisatie die ik echt een warm hart toedraag doordat ze juist zo uniek is in haar werking. Voor mij zit daar een grote groep vrienden die ik binnen Bloemenstad heb leren kennen, maar veel verder reiken dan Bloemenstad alleen. Het zijn ook de mensen waarmee ik wegga, op weekend trek, iets mee ga drinken op café.

Ik ben Bloemenstad doorheen de jaren vanuit een ander standpunt gaan bekijken. Nu ik op het secretariaat zit vind ik het fantastisch om monitoren zo gedreven bezig te zien en vind ik het voor mezelf belangrijk er voor hen te kunnen zijn. Net zoals vroeger diegene die toen op het secretariaat zaten er ook voor mij waren.

 

Bedankt Evelien voor dit boeiend en schoon interview! 

 

 

 

Infoflash september 2017

Deze maand laten we Suppha aan het woord. Suppha zit zijn eerste jaar in Bloemenstad, maar is er helemaal in gevlogen en heeft maar liefst 5 kampen begeleid als moni deze zomer. Benieuwd naar de drijfveer van Suppha? Lees snel verder!

 

Hoe ben je eigenlijk in Bloemenstad terecht gekomen?

Door Jef Verhaegen, mijn leraar godsdienst van THHI Tessenderlo, die elk jaar als keukenploeg meegaat binnen Bloemenstad. Hij geeft elk jaar in het begin heel wat informatie over Bloemenstad, vooral over BAVO. Hij overhaalde me om op BAVO te gaan omdat je jezelf daar echt leert kennen en nieuwe vrienden maakt. Sindsdien is mijn enthousiasme alleen maar toegenomen!

 

Wat was je eerste activiteit met de gasten op kamp en hoe heb je die beleefd?

Mijn eerste activiteit was een sluipspel met polities en boeven. De gasten moeten onopgemerkt verkleed als boeven proberen sluipen voorbij de moni’s die zich verkleed hadden als politieagent. Dit was een heel leuke activiteit en ik nam dit als ervaring mee naar mijn volgende weken. De jongeren leefden zich hier volop in uit en dat verraste me aangenaam. De jongeren kropen volledig in de huid van de boeven en daardoor werd dit spel zeer leuk.

 

Wat zou je heel erg graag eens met Bloemenstad willen doen?

Ik zou graag eens een themaweek in het buitenland meemaken. Misschien eens naar het noorden van Frankrijk? Ik denk dat je daar heel leuke activiteiten kunt doen met de gasten. Een overlevingsweek of survivalweek in de Ardennen spreekt mij ook wel aan. Dit zou een grote uitdaging zijn waar ik veel plezier aan zou beleven en de gasten ook sowieso. Of in Frankrijk aan de kust, zodat we kunnen genieten van het mooie weer, want hier in België kan dat nogal tegenvallen.

 

Wat betekent Bloemenstad voor jou?

Dit is als een tweede thuis voor mij en is een plek waar ik echt mezelf kan zijn. Ik ga graag naar Bloemenstad om mijn medemoni’s terug te zien en om de gasten een leuke kampweek of vakantieweek te bezorgen. Sommige moni’s zijn echte vrienden geworden van mij en met hen kan ik mij amuseren, goed babbelen. We zijn er voor elkaar, ook wanneer iemand het moeilijker heeft. Dat maakt Bloemenstad voor mij echt belangrijk.

 

Over welk kamp vertel je binnen 30 jaar nog verhalen?

Week 6 is voor mij echt een topweek geweest! De moniploeg kwam heel goed overeen en we ondernamen veel activiteiten! We deden een karaoke, hielden een watergevecht, een schattenzoektocht met piraten en we bezochten een boerderij. De gasten hebben veel verzorging nodig, maar dat mag je zeker niet tegenhouden om op vakantie te gaan met meerderjarigen. Je krijgt zoveel liefde en vriendschap terug van deze gasten, dat je het jaar erna zeker opnieuw terug meewilt!


Wat is je favoriete kampmenu?

De lasagne van de keukenploeg van week 6 als vijfde maaltijd was ongelofelijk lekker! Ik geniet altijd van de vijfde maaltijd!

 

Heb je een must-do/must-see voor iedereen die op kamp komt in het hoofdgebouw in Maria-Aalter?

Elke moni moet minstens 1 keer per zomer in het zwembad gegooid zijn. (zonder gsm in de broekzak uiteraard ;)) Kajakken in Beernem vond ik ook heel tof, omdat het een echte teamactiviteit is waarbij je je helemaal kunt uitleven.

 

Wat moet je zeker meenemen in je valies op kamp?

Kleren die heel vuil mogen worden, je Bloemenstadtrui, reserveschoenen (voor wanneer je in het zwembad gegooid wordt), je knuffelbeer, een slaapzak en heel veel goesting!

 

Wat wil je de lezers van deze rubriek nog meegeven vooraleer zij op kamp vertrekken?

Je kan je niet echt voorbereiden op een kampweek, maar ik garandeer je dat je een fantastische ervaring zult hebben! Wanneer je terug naar huis gaat, zal je Bloemenstad echt missen!

 

Merci Suppha om jouw verhaal te delen en op naar nog heel wat geweldige Bloemenstadmomenten! We sluiten af met een foto van de karaoke in week 6.

 

 

Infoflash juni 2017

Na een lange vakantieperiode van de rubriek 'vrijwilliger aan het woord', is onze reporter terug! Voor de maand juni luisteren we naar de verhalen en belevenissen van Astrid Vander Plaetse. We zijn benieuwd!

 

Hoe ben je in Bloemenstad terecht gekomen?

"Zoals veel vrijwilligers bij Bloemenstad hoorde ik voor de eerste keer over Bloemenstad op school. Ik zat in het vijfde middelbaar in het Emmaüs in Aalter en plots kwamen Lennert en nog een aantal moni's langs bij ons in de klas. Onze aandacht was meteen getrokken. Met een aantal vriendinnen zagen we het wel zitten BAVO te doen en hebben we ons dan samen ingeschreven."

 

Wat was je eerste activiteit met de gasten en hoe heb je deze beleefd?

"Mijn allereerste activiteit was het B-weekend in Maria-Aalter (met het thema Roete vs. De Vrieze), in maart na mijn BAVO. Heel erg spannend, was allemaal nieuw, je kent de gasten nog niet je kent de moni's nog niet! Maar na dat weekend was ik zo gelukkig. Het was supergoed meegevallen en ik heb me enorm geamuseerd. Ik voelde me meteen welkom en werd direct opgenomen in de groep. Na dat weekend dacht ik: dit is het! Ik wil meer ontdekken van Bloemenstad!"

 

Over welk kamp vertel je binnen 30 jaar nog verhalen?

"Ik denk niet aan een kamp specifiek. Maar ik denk dat ik ga blijven vertellen over het gevoel dat je hebt na een geslaagde kampweek. Het gevoel dat je met je groep één bent, iedereen helemaal opgaat in de activiteiten en zich écht volop amuseert. Het gevoel dat je gewoonweg weet dat de gasten er echt iets aan gehad hebben en ze met mooie herinneringen naar huis gaan.

Bijvoorbeeld in week 4 vorige zomer stond ik bij G1. We hebben toen een racebaan gemaakt met water. Was echt een superoriginele activiteit waar zowel de gasten van G1 als de moni's volop in opgingen.

De momenten van zowel samen plezier maken en ook de momenten dat het soms wat moeilijker gaat, die blijven je bij."

 

Welke activiteit was voor jou het meest uitdagend of avontuurlijk?

"(Denkt lang na...) Ik denk de fietsdriedaagse met B3 dit jaar. Het was de eerste keer dat we een volledig fietsweekend gedaan hebben samen met de B3-gasten van MFC Sint-Jozef. We hebben meer dan 100 km gefietst met de gasten. We wisten eerlijk gezegd niet 100% of dit ging lukken. We hadden wel een volgwagen mee en hadden ons wel voorbereid met een plan B, maar toch wel een hele uitdaging en belevenis!

Het was een heel tof en avontuurlijk weekend waar zowel de moni's als de gasten keihard van genoten hebben. De gasten vertelden dat ze het leuk vonden eens uit te waaien.  De gasten leren hun grenzen verleggen en wij ook. Zeker voor herhaling vatbaar!

 

Wat zou je heel erg graag eens met Bloemenstad willen doen?

"Mijn ultieme droom is een buitenlands kamp! Of een trektocht met de gasten! Lijkt me echt fantastisch, met de rugzak en een tent met een aantal gasten door een land trekken."

 

Wat betekent Bloemenstad voor jou?

"Bloemenstad is een plaats waar ik heel veel over mezelf heb geleerd, waar ik mijn grenzen heb leren verleggen en nieuwe vaardigheden heb ontwikkeld. Bloemenstad zit ondertussen diep in mijn hart. Het voelt nu echt aan alsof ik thuiskom in Bloemenstad. Maakt niet uit of de activiteit in Limburg, Antwerpen of Maria-Aalter doorgaat, ik voel me meteen thuis!"

 

Wat is je favoriet kampmenu?

"Ovenschotels zijn altijd top!"

 

Wat moet je zeker meenemen in je valies op kamp?

"Ik vergeet altijd wel iets. Maar ik raad iedereen aan om zeker een badjas mee te nemen."

 

Wat wil je de lezers van onze rubriek nog meegeven vooraleer zij op kamp vertrekken?

"Dat je eigenlijk met heel veel enthousiasme op kamp moet vertrekken! Het is leuk om in het nieuwe en onbekende te stappen. Het valt sowieso goed mee, in Bloemenstad is iedereen er voor elkaar. Het is echt een unieke ervaring waarje met plezier naar kan uitkijken! Ik wens iedereen een topkamp!"

 

Dikke merci voor dit schoon interview Astrid!

 

 

 

 

Infoflash januari 2017

Deze maand kwam onze nieuwsgierige reporter Robbe Scheirlinck tegen in het Gentse. 

Robbe start zijn Bloemenstadverhaal in 2015. In de zomer dacht hij na over zijn toekomst en welke studierichting hem het meeste zou liggen. Uiteindelijk kwam hij tot de conclusie om jeugd- en gehandicaptenzorg te volgen. Via via leerde hij Bloemenstad kennen en zo maakte hij al snel de beslissing om zich in te schrijven voor BAVO 2015. Zo kon Robbe meteen ervaren of werken met mensen met een beperking zijn ding is! Robbe was de eerste cursist die zich inschreef voor BAVO 2015 en hij keek reikhalzend uit naar die week in de kerstvakantie... Tijdens de basisvorming was het dan ook nog eens Robbe zijn verjaardag! Een geweldige tijd waar hij mooie herinneringen aan overhoudt.

Robbe is sinds hij BAVO gevolgd heeft heel actief in Bloemenstad. Hij schreef zich meteen in voor het paaskamp en beleefde daar een leerrijke en toffe week met B3! Robbe had echt de smaak te pakken en schreef zich ook in voor een aantal kampen in de zomer.

Intussen is Robbe lid van de werkgroepen en heeft hij samen met Ky een kerstactiviteit voor B23 in Gent georganiseerd. Gewoonweg een heel toffe dag! De volgende activiteit in zijn agenda is het E-weekend in De Haan. Hier heeft hij superveel zin in, want dit is toch wel één van zijn favoriete groepen.

Wanneer we vragen wat Bloemenstad voor hem betekent, vertelt Robbe het volgende: "Bloemenstad heeft me doen inzien dat mensen met een beperking echt iets voor mij is en dat ik mijn beroep er wil van maken om te zorgen voor deze mensen. Bloemenstad is plezant voor iedereen. Een beetje uitleg: iedereen amuseert zich in Bloemenstad zowel de jongeren als de volwassenen en natuurlijk ook wij, de moni's!" 

Het meest memorabele Bloemenstadmoment van Robbe is: "Het moment op kamp dat we dropping wouden doen met B3 en we zijn er aan begonnen en het begint super hard te regenen en dat we niet kunnen schuilen omdat we in de velden liepen. Dit zal ik nooit vergeten."

Groetjes en tot snel in Bloemenstad!
Robbe

 

Infoflash december 2016

Een interview met Nick 

Deze maand loopt onze reporter Nick De Vrieze tegen het lijf. Onze nieuwsgierigheid neemt het over en we stellen Nick heel wat vragen over zijn ervaringen in Bloemenstad. We komen heel wat te weten en delen dit graag met onze lezers van de infoflash.

Nick kwam in Bloemenstad terecht dankzij de verhalen en overtuigskracht van Kurt Moens (promotor in Sint-Laurens Zelzate). De basisvorming leek Nick wel interessant en hij heeft zich hier dan ook volledig voor gegeven! De basisvorming was voor Nick een geweldige ervaring en hij is dan ook blijven terugkomen naar Bloemenstad...

Al zes jaar is Nick actief in Bloemenstad als vrijwilliger. Hij ging de eerste jaren vaak mee op kamp als moni. Wanneer er vroeger soms monitekorten waren, was Nick iemand die regelmatig werd opgebeld en last-minute de trein opsprong naar Diksmuide om in te springen in een groep.

Vorig jaar nam Nick een groot engagement op als werkgroepvoorzitter, samen met Ayko. Daarnaast maakt hij ook deel uit van de stuurgroep en is op die manier heel betrokken bij Bloemenstad. We merken dat Bloemenstad een belangrijke plaats heeft verworven in Nick zijn hart!

Wanneer we vragen naar Nick zijn eerste indruk over Bloemenstad komt voornamelijk het groepsgevoel ter sprake. Hij merkte op BAVO meteen dat er een hechte vriendenkring wordt gevormd en hoe de sessiegevers en groepsbegeleiders aandacht besteden aan groepssfeer, kliekjes vermijden, iedereen accepteren, ... Ook voor Nick was de allereerste keer op kamp gaan heel spannend! Maar éénmaal aangekomen, liep alles los en merkte hij meteen dat iedereen in de groep opgenomen wordt.

We weten nu al heel wat meer over Nick zijn eerste ervaringen en indruk, maar we vragen ons af wat voor Nick zijn grootste kippenvelmoment was in zijn Bloemenstadcarrière. Vrijwel meteen vertelt hij over de spanning die hij ervoer in afwachting van het nieuws over de landelijke erkenning. Het goede nieuws over de landelijke erkenning van Bloemenstad is voor hem het ultieme kippenvelmoment!

Het zotste kampmoment is voor Nick naar de zee gaan met D4 in week 6. "Dat was een dagje zweten maar uiteindelijk was iedereen blij dat we geweest waren. De uitstap was namelijk niet zonder risico, maar we vonden toch dat we het moesten proberen voor de gasten. We zorgden voor extra ondersteuning en hebben op die manier het toch maar gedaan!"

Nick vertelt over hoe hij zelf gegroeid is in Bloemenstad. "Bloemenstad heeft mij de kans gegeven om te kunnen groeien. Je leert er zoveel bij over anderen maar ook voor jezelf. Je leert omgaan met mensen, contacten leggen met mensen. Maar je komt ook soms jezelf eens tegen of je moet jezelf even reflecteren, en dit allemaal door Bloemenstad!"

Nick kan uren ronduit vertellen over Bloemenstad en alle kampherinneringen. Wanneer we vragen om Bloemenstad te beschrijven in vijf woorden moet hij even nadenken. Hij komt tot: "vrienden, gasten, doorzetten, zelfvertrouwen, plezier"

Tot slot geeft Nick jullie nog deze boodschap:
"Ik wil iedereen bedanken voor de inzet van afgelopen jaar! Hopelijk wordt het in 2017 even goed als in 2016, of mag ik zeggen nog beter!
Prettige feestdagen!!"

 

Nick De Vrieze

 

 

 

Infoflash november 2016

Mijn tijd in Bloemenstad...

Ongeveer 4 jaar geleden zaten we in de les godsdienst toen onze leerkracht begon te vertellen over Bloemenstad. Het leek me wel eens interessant om te proberen dus twijfelde ik ook geen moment om me in te schrijven voor Bavo. Dit was 1 van de beste keuzes die ik in mijn leven gemaakt had! Ik leerde nieuwe mensen kennen, het was super om dingen bij te leren over mensen met een mentale beperking en de sfeer was er geweldig!


Toen het bijna zomer was kon ik dan ook niet wachten om me in te schrijven voor de kampweken. Ik leerde de gasten beter kennen en ontdekte dat ze stuk voor stuk allemaal uniek zijn, net zoals ons. De liefde en warmte dat je van de gasten en mede moni’s terugkrijgt is onbeschrijfelijk! Je beleeft er natuurlijk ook telkens weer de leukste en zotste ervaringen mee.


Bloemenstad is eigenlijk 1 grote familie met mensen over heel Vlaanderen, want telkens wanneer we de lange oprit van Domein Menas oprijden voelt het gewoon als thuiskomen…

Shauna Camps

 

Infoflash oktober 2016

Waarom ik vrijwilliger ben (en blijf) 

Drie jaar geleden kruiste Bloemenstad mijn pad. Op mijn vorige school moesten we als 5de jaars meedoen aan een project waarbij we aan vrijwilligerswerk zouden doen. We waren vrij om te kiezen wat voor werk dat zou zijn, maar er werd ook de optie gegeven om een cursus basisvorming van Bloemenstad te volgen. Ik dacht niet lang over mijn keuze na. Mensen met een beperking vormen een grote groep in onze maatschappij en ik had geen flauw idee wat ik over deze mensen moest weten of hoe ik met hen een vriendschapsband kon vormen. Ik zag dit als een eigen beperking en wou hier iets mee doen. Als enige van mijn school belandde ik dat jaar in de vereniging Bloemenstad. Hun welkom was warm, hun werking geweldig en hun verhalen een eye-opener.

Ook al was het allemaal nog nieuw, ik leerde enorm veel mensen kennen met een gemeenschappelijke passie.  Toen besefte ik al dat ik me hierin ging vastzetten en dit mijn nieuwe streefdoel ging worden. We proberen allemaal van deze organisatie een succes te maken. Elke persoon telt en er wordt met iedereen rekening gehouden. We delen een lach, we delen een traan. Het is soms zwaar. Maar telkens voel je de steun van je medemonitoren , van het secretariaat, van het bestuur… en voel je de dankbaarheid van de mensen.   De mensen  die je de tijd van hun leven kan bezorgen, maar tegelijkertijd de mensen die jou de tijd van je leven bezorgen.. . Je leert mensen kennen, vooroordelen verwerpen, je blik verruimen en  je groeit als persoon. Bij mensen met weinig communicatiemogelijkheden zie je die ene glimlach waarvoor je het doet. Moeilijke karakters blijken echte schatten te zijn. Je ziet de deelnemers, onze ‘gasten’, groeien, veranderen, je leert ze kennen door en door. Toch slagen ze erin je te blijven verrassen met een onverwachte knuffel, een lieve tekening of een plotse glimlach.
 
Daarvoor doe ik het en blijf ik het doen. Samen met alle andere vrijwilligers.
(Astrid Du Cheyne)